فصلنامه ادبی داستانی خوانش

در جمعیتی که / علی باباچاهی

 در جمعیتی که / علی باباچاهی
نویسنده: علی باباچاهی

در جمعیتی که

علی باباچاهی

 

به جای آن‌که پرت کند از پشت بام      خودش را

با احتیاط از پله‌ها پایین آمد

قدری درنگ کرد

بعد     در و دیوار و سقف اتاق‌اش را

                           به شکل عجیبی رنگ کرد

 

از شر شر باران تکمیل بود  /  از چک چکِ بی‌بارانی

حباب‌های آب را با نُک سوزن      سوراخ می‌کرد

و ته دریا را با میخ‌هایی که قدری عصبی بودند

 به اینجا که رسیدیم  /  رسیدم من :

           به این‌که چقدر یار غار خودم نبوده‌ام      و نمی‌دانسته‌ام

 

و پیش از آن‌که خودم را به دیوار اتاق سنجاق کنم

با آب دهن گربه برق انداختم چشمانم را

زل زده بود     درست به من زل زده بود :

                     چقدر یار غار خودم نبوده‌ام       و نمی‌دانسته‌ام

 

از تنهایی که به تنهایی نمی‌رسیم       و به غاری که ته ندارد

با احتیاط پایین آمده‌ام از پله‌ها

و در جمعیتی که روی زخم‌های فرضی تو نمک هم نمی‌پاشد

                               رسیده‌ام به ته غاری و به تنهایی      و به نمی‌دانسته ام!

                                                             

 

 

 آذر ماه  1385

مربوط به ماهنامه شماره 5